Sąd Okręgowy w Legnicy - wyrok w sprawie II Ca 95/26

Wyrokiem z dnia 8 lipca 2026 r. Sąd Okręgowy w Legnicy:

1. oddalił apelację banku;

2. kosztami postępowania apelacyjnego w całości obciążył bank.

Sąd Okręgowy w Legnicy w ustnych motywach wyroku wskazał, iż konieczne w niniejszej sprawie było uzupełnienie postępowania dowodowego, które prowadził Sąd I instancji, poprzez uzupełniające przesłuchanie w charakterze strony powoda. Przesłuchanie pozwoliło na dokonanie dodatkowych ustaleń: negocjacje, które były prowadzone przez strony przed zawarciem umowy, sprowadzały się do tego, że powód został zachęcony przez pracownika banku do wzięcia kredytu, którego warunki zostały przedstawione w samych superlatywach, przy czym informacje, które zostały przekazane powodowi nie odnosiły się stricte do kredytu dewizowego. Wniosek kredytowy w całości został przygotowane przez pracownika banku. Powodowie wnioskowali o udzielenie kredytu w złotych polskich. W takiej też walucie wnioskowali o wypłatę poszczególnych transz kredytu. Kredyt faktycznie został wypłacony w złotych polskich.

W ocenie Sądu Okręgowego ze zgromadzonych w sprawie dokumentów, w szczególności z decyzji kredytowej, wynika, że to bank jednostronnie wprowadził do umowy walutę CHF, przy czym zaangażowanie środków, które bank na potrzeby tej umowy udostępnił, też zostało wskazane w PLN.

Bank konsekwetnie stał na stanowisku, że umowa o „dewizowy kredyt mieszkaniowy / inwestorski” jest umową kredytu walutowego. Nasza kancelaria podnosiła natomiast argumenty przemawiające za tym, że w istocie - mimo mylącej nazwy - jest to kredyt denominowany.

Sąd Okręgowy podzielił argumenty podnoszone przez naszą kancelarię, słusznie zauważając, że o charakterze umowy nie decyduje jej nazwa, ale treść złożonych przez strony oświadczeń woli. Sąd podzielił stanowisko, że zawarta przez strony umowa była umową kredytu denominowanego, a nie kredytu dewizowego.

Dodatkowo Sąd Okręgowy zgodził się również z tym, że informacje o ryzyku kursowym nie zostały przedstawione kredytobiorcom w taki sposób, aby mogli oni podjąć świadomą decyzję co do związania się tak ryzykownym kredytem na tak długi okres.

W ocenie Sądu Okręgowego brak było też podstaw do utrzymania umowy w mocy, w szczególności poprzez uznanie, że umowa może być wykonywana w CHF. W ocenie Sądu godziłoby to w cel i istotę zawartej umowy, albowiem kredytobiorcy chcieli uzyskać złote polskie, w złotych polskich kredyt chcieli spłacać i byli zapewniani przez pracownika banku, że tak właśnie będzie.

W konsekwencji Sąd Okręgowy uznał, że umowa jest nieważna i oddalił apelację banku.

Korzyść z wygrania sprawy

Korzyść kredytobiorców wynikająca z nieważności umowy to 156.800 zł, przy wypłaconym kredycie w wysokości 127.185 zł.